Regionale academie voor beeldende kunsten
Menu

GERARD HERMAN “Imaginair Museum”

Gerard Herman

Natuurlijk zou ik mezelf betrekken in mijn eigen museum. Misschien zou ik voor deze gelegenheid het virtuele werk ‘Reggae Torture’ willen voorstellen, waarin in de ingang van de museale ruimte een vliegengordijn van dreadlocks is gemaakt, waar de toeschouwer door moet. Binnenin de ruimte is het broeierig heet en hangt er een vreselijke wiet-damp. Bovendien staat er heel luide reggae te spelen.

Gerard Reve

Een schrijver van het volk, die op mij een grote invloed uitoefent. Ik ben vooral fan van zijn mierzoete semi-pornografische camp-romans die hij later in zijn carrière schreef. Ik vind het heel interessant om gemeenplaatsen opzettelijk op te zoeken, en dat doet Reve als geen ander. Hij is ook een meesterlijk stilist, die bij wijze van spreke geen woord teveel toelaat.

George Herriman

Een onnavolgbaar stripauteur die vooral bekendheid verwierf met de avonturen van Krazy Kat, een lyrische kat met een spraakgebrek die een grote liefde koestert voor een met bakstenen gooiende muis. Alles speelt zich af in waanzinnige science-fiction landschappen en staat in alle opzichten veel verder verwijderd van klassieke strips dan wie ook, hoewel de vorm er sterk aan doet denken. De strips van Herriman zijn meer te lezen als gedichten, of vreemde essays met toch een soort verhaal in

Sine Van Menxel

Sine is een zeer getalenteerde fotografe die pas aan het begin staat van haar carrière. Ik werkte al enkele malen samen met haar. Ze maakte foto’s die ik op platenhoezen heb gezet. Haar oog is bijzonder scherp, en haar integriteit en gevoel voor subtiele humor is te benijden.

 

The Gerogerigegege

De Japanese Ultra Shit Band heeft zijn naam niet gestolen. Deze jongens leerden elkaar kennen in de diepe krochten van homo clubs en darkrooms in Tokyo, eind jaren tachtig. Met wisselende bezetting bouwden ze aan een zeer bevreemdend oeuvre. De zanger stond meestal op podium tijdens het concert te masturberen. Heden zijn de meeste leden onvindbaar, maar ze lieten voor ons een prachtige collectie platen en cd’s achter die soms heel erg noisy zijn, dan weer punk, en soms heel dansbare muziek. Al moet je het gehijg op de achtergrond erbij nemen. Gay sex can be aids.

Club Moral

Een vrolijke bende kan je Club Moral niet noemen. Het is een muziekband die eveneens veel banden heeft met performance en beeldende kunst. In de jaren tachtig opgericht door Danny Devos en Anne-mie Van Kerckhoven.

 

Dennis Tyfus

Een vriend en collega, wiens werk ik reeds lang volg. Hij is tekenaar, performer, “collagist” en platenlabelbaas van Ultra Eczema en samen met Vaast Colson uitbater van kunstenruimte Stadslimiet in Antwerpen. Zijn werk bestrijkt vele vlakken en heeft een bijzonder levendige en tegelijk tijdloze energie. Zonder meer is hij een zeer belangrijk kunstenaar, die nog veel zal verwezenlijken in de toekomst.

 

Dieter Roth

Moeilijk om een werk te kiezen van Roth dat ik in mijn imaginair museum zou kunnen zetten. Eerder zou ik een heel diepgaand en ver uitgestrekt overzicht willen tonen, die zijn enorme werklust, zijn manie, zou illustreren. Of als ik er dan toch een mag kiezen, dan misschien het rek met bustes van chocolade, die langzaam helemaal in schimmel veranderen.

Peter Fengler

Een bijzonder humoristische performance-artiest en platensnijder. Zijn performances zijn vaak een onderzoek in volharding in combinatie met heel debiele voorwerpen, zoals het geluid van brekende plastieken bekertjes onder invloed van verschillende soorten hamers. De man is ook de leidende figuur achter het ‘polymorf platform’ “De Player” uit Rotterdam, waar heel het jaar door de meeste vreemde avonden te beleven zijn.

de Madang stam

Muziek kan de zinnen in sterke mate verzachten. Een grote aanrader is de “Sacred Flute Music” uit Papoea-Nieuw-Guinea van de Madang stam. Een prachtig, hyper-repetitief staaltje wereldmuziek. Als je goed luistert, kan je de regen horen vallen op de bomen in het oerwoud, terwijl de fluitist niet meer speelt dan 3 noten, steeds opnieuw.